hm. Janina Helena BAKALARSKA (1922–2013)

Dzieciństwo i rodzina

Janina Helena Bakalarska urodziła się 2 sierpnia 1922 r. w miejscowości Cehów, powiat Horochów, województwo wołyńskie (obecnie Ukraina). Jej rodzicami byli Bolesław Strutyński i Janina Pieczatowska. Wychowywała się z trzema braćmi: Henrykiem, Aleksandrem i Franciszkiem. W dniu 23 czerwca 1956 r. zawarła związek małżeński z Lucjanem Bakalarskim (1918 -1993). W 1961 r. urodził się ich syn Tomasz.

Edukacja

W latach 1929–1936 uczęszczała do Publicznej Szkoły Powszechnej im. Św. Jana Kantego w Horochowie. Kolejnym etapem jej edukacji były trzy klasy gimnazjum w
Państwowym Liceum i Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Łucku (filia w Horochowie), realizowane w latach 1936–1939. W roku szkolnym 1940–1941 ukończyła VIII klasę Horochowskiej Szkoły Średniej według systemu radzieckiego.

Wojenne czasy

Podczas II wojny światowej, od czerwca 1942 r. do kwietnia 1945 r., przebywała na przymusowych robotach w Niemczech.

Kształcenie zawodowe

Po zakończeniu wojny kontynuowała naukę, przygotowując się do pracy nauczycielskiej.

  • 1946 r. – ukończyła w Gnieźnie wstępny kurs pedagogiczny.
  • 1946–1949 – nauka w Państwowym Liceum Pedagogicznym w Rogoźnie.
  • 1951–1952 – Państwowy Wyższy Kurs Nauczycielski języka rosyjskiego w
    Poznaniu.
  • 1953 r. – Państwowy Kurs Przysposobienia Wojskowego Zawodowego
    Nauczycieli Szkół Średnich (język rosyjski) w Milanówku.
  • 1954 r. – ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Warszawie,
    uzyskując kwalifikacje do nauczania języka rosyjskiego w szkołach średnich i
    w zakładach kształcenia nauczycieli.

Praca zawodowa

Karierę nauczycielską rozpoczęła 1 września 1946 r. jako nauczycielka języka rosyjskiego w szkole podstawowej w Tarnówku. Następnie pracowała kolejno w:

  • Boruszynie (1948–1949),
  • Młynkowie (1949–1951),
  • Lubaszu (1951–1953).

Od 1953 r. aż do przejścia na emeryturę w 1977 r. była nauczycielką języka rosyjskiego w II Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Kościuszki w
Sandomierzu. W latach 1968 1972 pełniła tam funkcję zastępczyni dyrektora. Równocześnie, w latach 1957–1958, pracowała jako nauczycielka kontraktowa w
Technikum Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego w Sandomierzu. Po przejściu na emeryturę nadal uczyła w niepełnym wymiarze godzin – aż do 1987 r.

Działalność harcerska i społeczna

Od kwietnia 1961 r. do sierpnia 1977 r. pełniła funkcję komendantki Szczepu Drużyn ZHP przy II LO w Sandomierzu. Była także członkinią Komendy Hufca Sandomierz
oraz Chorągwianej Komisji Instruktorskiej w Tarnobrzegu. Stopień harcmistrzyni otrzymała 15 marca 1968 r. rozkazem Komendanta Kieleckiej
Chorągwi ZHP. Należała również do Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Odznaczenia i wyróżnienia

Za swoją działalność zawodową i społeczną została uhonorowana licznymi odznaczeniami, m.in.:

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979),
  • Odznaka Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (1966),
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1970),
  • Medal „Zasłużony dla miasta Sandomierza” (1970),
  • Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1973),
  • Złoty Krzyż Zasługi (1974),
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej (1976),
  • Dyplom „Zasłużony dla Harcerstwa Kielecczyzny” (1979),
  • Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1985),
  • Odznaka „Zasłużony dla Tarnobrzeskiej Chorągwi ZHP” (1987),
  • Odznaka 85-lecia Harcerstwa na Kielecczyźnie (1997).

Śmierć i pochówek

Janina Bakalarska zmarła 2 października 2013 r. w Starych Babicach. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 7 października 2013 r. w kościele pw. Św.Józefa w Sandomierzu. Spoczęła na Cmentarzu Katedralnym w Sandomierzu (sektor IX, rząd 1, kwatera 21).

Źródła

  • Rozkazy Komendanta Kieleckiej Chorągwi ZHP: L.2/68 z 15.03.1968 r., L.7/79
    z 28.02.1979 r.
  • Informacja pisemna Tomasza Bakalarskiego (23.09 i 3.10.2018).
  • Nekrolog J. Bakalarskiej – strona II LO im. T. Kościuszki w Sandomierzu
    (dostęp 23.09.2018).
  • Puchała S., Poczet harcmistrzyń i harcmistrzów, t. I, Warszawa 2014, s. 54.

Opracowanie biogramu

Tomasz Bakalarski, Elżbieta Kupiec